شوری یکی از اصلی ترین تنش های اسمزی است که رشد و تولید گیاه را از طریق تغییر در تعادل یونی و اسمزی محدود می کند. به منظور بررسی آثار تنش شوری بر جوانه زنی، رشد رویشی و برخی شاخص های جوانه زنی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با 4 تکرار در سال 1389 در آزمایشگاه کشاورزی دانشگاه پیام نور ارومیه به اجرا در آمد. فاکتورهای آزمایش شامل 8 رقم شهریار، سرداری، سرداری 39، سرداری 101، زرین، اروند، fgs و آذر 2 و 6 سطوح شوری 0، 2، 4، 8، 12 و 16 دسی زیمنس بر متر محلول کلرید سدیم و بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که سطوح مختلف شوری اثر بسیار معنی داری را بر شاخص تحمل به شوری، شاخص سرعت جوانه زنی، میانگین زمان جوانه زنی، میانگین سرعت جوانه زنی، میانگین ضریب سرعت جوانه زنی و شاخص جوانه زنی داشتند. با افزایش شوری سرعت جوانه زنی کاهش یافت. ارقام مختلف نیز در سطوح شوری مختلف، پاسخ های متفاوتی از خود نشان دادند و تحمل های متفاوتی داشتند. ارقام زرین، اروند و سرداری نسبت به شوری تحمل بیشتری داشته و شوری حداکثر 12 ds/m را تحمل می کنند و در شوری 16 ds/mکاهش مقدار صفات این ارقام بیش از 60 درصد بود و ارقام آذر 2 و سرداری 101 ارقام حساس به شوری شناسایی شدند.

بادامک (Amygdalus scoparia Spach. ) گونه ای مقاوم به خشکی با دامنه پراکنش گسترده است که به فراوانی در جنگلکاری های مناطق خشک و نیمه خشک استفاده می شود. استفاده از منابع بذری که صفات جوانه زنی مناسبی را در شرایط خشک نشان می دهند، برای افزایش موفقیت در عملیات احیا و غنی سازی و نیز توصیف و طبقه بندی ژرم پلاسم این گونه ضروری است. پژوهش پیش رو با هدف بررسی اثر تنش خشکی بر صفات جوانه زنی بذر جمعیت هایی از بادامک در استان فارس، در قالب آزمایش فاکتوریل با طرح پایه کامل تصادفی انجام شد. عوامل مورد بررسی شامل هفت جمعیت بادامک (مرودشت، پاسارگارد، ارسنجان، فسا، کوار، داراب و خنج) و چهار سطح خشکی (شاهد، 05/0-، 1/0-و 5/0-مگاپاسکال) ناشی از پلی اتیلن گلایکول بودند. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که اثر تنش خشکی و اثر متقابل تنش خشکی در جمعیت برای کلیه صفات جوانه زنی در سطح اطمینان 99 درصد معنی دار بود. حساسیت جمعیت ها نسبت به سطوح مختلف تنش خشکی متفاوت بود. افزایش پتانسیل آب در محیط کشت بر بیشتر صفات جوانه زنی بذر تأثیر نامطلوبی داشت. در سطوح زیاد خشکی، میانگین زمان جوانه زنی در جمعیت های بادامک نواحی مرطوب تر شمال فارس (مرودشت) نسبت به جنوبی-ترین جمعیت (جمعیت خنج) بیشتر بود. جمعیت خنج در بیشترین سطوح تنش خشکی، بیشترین مقادیر درصد جوانه زنی، ضریب سرعت جوانه زنی، شاخص جوانه زنی، شاخص نرخ جوانه زنی و ارزش جوانه زنی را نسبت به جمعیت های دیگر مورد مطالعه داشت. استفاده از بذرهای این جمعیت در صورت تأیید در آزمون های عرصه ای برای افزایش موفقیت عملیات احیایی در مناطق جنوبی استان توصیه می شود.

درصد جوانه زنی، سرعت تجمعی جوانه زنی و شاخص بنیه بذر که معرف بنیه بذر هستند، سه عامل مهم در ارزیابی کیفیت بذر می باشند. هدف از این آزمایش مطالعه و ارزیابی این صفات در نه گونه دارویی می باشد. در این بررسی از آزمونهــای مورد تـوصیه اتحادیه بین المللی آزمون بذر (ISTA) استفاده شد. آزمونهای مورد توصیه ISTA شامل آزمون جوانه زنی در شرایط مطلوب درجه حرارت، رطوبت، نور و اعمال پیش سرما است. در این آزمایش بذر نه گونه گیاه دارویی بعد از برداشت در شرایط آزمایشگاه مورد آزمون قرار گرفتند. شاخص بنیه بذر نمونه ها با محاسبه درصد جوانه زنی × میانگین مجموع طول ریشه و ساقه بدست آمد که تابعی از پتانسیل و سرعت تجمعی جوانه زنی است. گونه هایی که در این تحقیق از آنها استفاده شد عبارتند از بابونه، رازیانه، زنیان، بادرشبو، گشنیز، همیشه بهار، کرچک، منداب و تاتوره.

به منظور ارزیابی خصوصیات جوانه زنی و تعیین درجه حرارت های کاردینال گیاه مهاجم گل گندم آزمایشی به صورت طرح کاملاً تصادفی در نه دمای ثابت (1، 5، 10، 15، 20، 25، 30، 35 و 40 درجه سانتی گراد) با چهار تکرار در آزمایشگاه تحقیقاتی علف های هرز دانشکده کشاورزی دانشگاه فردوسی مشهد در سال 1393 انجام شد. صفات مورد اندازه گیری شامل درصد جوانه زنی، سرعت جوانه زنی، شاخص بنیه بذر، طول ریشه چه، طول ساقه چه، وزن خشک ریشه چه و ساقه چه بود. به منظور ارزیابی دمای کاردینال جوانه زنی گل گندم از دو مدل رگرسیونی خطوط متقاطع و چند جمله ای درجه دوم استفاده شد. بالاترین درصد و سرعت جوانه زنی در درجه حرارت 20 درجه سانتی گراد مشاهده شد. همچنین بیشترین طول ریشه چه، طول ساقه چه، وزن خشک ریشه چه و ساقه چه در دمای 25 درجه سانتی گراد بود. بر اساس رگرسیون بین سرعت جوانه زنی و دما، دماهای کاردینال جوانه زنی (پایه، مطلوب و حداکثر) به ترتیب در دامنه (1/44؛ 1/26)، (22/8؛ 19/8) و (38/4؛ 38/2) درجه سانتی گراد بدست آمد. بر اساس نتایج، مدل خطوط متقاطع به دلیل بالاتر بودن ضریب رگرسیون مدل بهتری بود.

از بین گیاهان مختلف، گیاه کلزا به عنوان یک گیاه زراعی شاخص، حاوی ترکیبات آللوشیمیایی بنام ترکیبات گلوکوزینولاتی است. که تنها در شرایط خاصی به محیط آزاد شده و بر جوانه زنی و رشد گیاهان اثر می گذارد. این ترکیبات توسط آنزیم میروزیناز هیدرولیز شده و ترکیبات سمی نظیر ایزوتیوسیاناتها، تیوسیاناتها و نیتریل را تولید می کند. تجربه نشان می دهد جوانه زنی بذر و رشد سویا درکشت آن بعد از برداشت کلزا کاهش می یابد. هدف از انجام این تحقیق بررسی میزان بازدارندگی عصاره آبی اندام هوایی و زیر زمینی دو رقم کلزا ( HyolaوPF ) و نیز عصاره پوسانده دو رقم در زمانهای مختلف بر شاخص جوانه زنی سویا (رقم گرگان 3) می باشد تا از این طریق اختلاف موجود بین دو رقم کلزا و نیز توان بازدارندگی این ترکیبات در دو بخش هوایی و زیر زمینی مورد ارزیابی قرار گیرد. دو رقم کلزا (Hyola و PF)، تحت شرایط مزرعه ای کشت و در مرحله 5 برگی اندام هوایی (برگ و ساقه) و اندام زیر زمینی دو رقم از یکدیگر تفکیک و پس از شستشو و خشکاندن در دمای اتاق،خرد شد. در مرحله بعدی 5 گرم از نمونه خشک اندام هوایی و زیر زمینی جداگانه در 150 میلی لیتر آب مقطر مخلوط و از هر قسمت عصاره آبی تهیه شد.سپس5 میلی لیتر از هر عصاره روزانه و جداگانه به پتری دیشهای استریل حاوی 10 بذر سویا اضافه و درصد جوانه زنی بذرها از روز سوم تا هفتم و نیز طول ریشه چه درپایان روز هفتم در دمای2 ± 24 درجه سانتی گراد محاسبه شد. مطابق با نتایج بدست آمده عصاره حاصل از اندام هوایی دو رقم اثر بازدارندگی معنی داری را بر درصد جوانه زنی سویا نسبت به ریشه نشان داد که این اثر در رقم Hyola بیش ازPF  بود.در آزمایشی دیگر یک کیلو گرم از کل گیاه دو رقم با 10 کیاو گرم خاک مزرعه مخلوط و از این مخلوط (پوسانده) سه بار با فاصله یک هفته نمونه برداری و از گل اشباع آن عصاره گیری سپس5 میلی لیتراز هر عصاره روزانه و جداگانه به پتری دیشهای استریل حاوی 10 بذر سویا (رقم گرگان3 ) اضافه و درصد جوانه زنی بذرها از روز سوم تا هفتم و نیزطول ریشه چه در پایان روز هفتم در دمای 2 ± 24 درجه سانتی گراد محاسبه شد.نتایج نشان داد که پوسانده هفته اول دو رقم اثر بازدارندگی بیشتری بر درصد جوانه زنی و طول ریشه دارد. همچنین اثر پوسانده هفته اول رقم pF بر درصد جوانه زنی سویا بیش از رقم Hyola و بر رشد ریشه چه کمتر از Hyola  بود.

 سابقه و هدف: جوانه زنی سریع گیاهان حاشیه ای از جمله گل های آهار (Zennia elegans)، میخک (Dianthus caryophyllus)، کوکب کوهی (Rudbeckia hirta)، مینای چمنی (Bellis perennis)، همیشه بهار (Calandula officinalis)،  گازانیا (Gazania splendens) باعث تسریع در ایجاد فضای سبز می شود. پرایمینگ یکی از تیمارهای افزایش دهنده قدرت جوانه زنی بذرها می باشد. طی پرایمینگ، بذرها مقداری آب جذب کرده به طوری که مراحل اولیه جوانه زنی بذر انجام می شود، اما ریشه چه خارج نمی شود. تیمار پرایمینگ باعث یکنواختی سبز شدن و کوتاه کردن زمان کاشت تا سبز شدن و حفاظت بذرها از عوامل زنده و غیرزنده در مرحله بحرانی استقرار گیاهچه می شود. ترکیبات شیمیایی که به درون رویان نفوذ و فعالیت متابولیکی را تحریک می کنند، اغلب در القای جوانه زنی موثرند. از آن جایی که آماده سازی سریع گیاهان فصلی در موفقیت احداث فضای سبز اهمیت زیادی دارد. بنابراین، هدف از این پژوهش، بررسی اثر پرایمینگ بذر بر شاخص های جوانه زنی چندگیاه زینتی می باشد. مواد و روش ها: به منظور بررسی اثر پرایمینگ بذر بر شاخص های جوانه زنی بذر گل های همیشه بهار، میخک، آهار، مینای چمنی، گازانیا و کوکب کوهی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و سه تکرار انجام گردید. تیمارهای پرایمینگ 1 درصد و آب مقطر بود که بر شش گیاه مزبور اعمال شد. صفات مورد NaCl، شامل شاهد، 50 میلی گرم در لیتر جیبرلین ارزیابی شامل درصد جوانه زنی، ارزش جوانه زنی بذور، سرعت جوانه زنی، میانگین درصد جوانه زنی روزانه و حداکثر جوانه زنی روزانه بود.یافته ها: نتایج نشان داد میخک، آهار و مینای چمنی بیشترین درصد جوانه زنی را به خود اختصاص داده اند و کمترین جوانه زنی مربوط به گازانیا بوده است. از تیمارهای آزمایشی، پرایمینگ با آب بیشترین میانگین جوانه زنی و حداکثر درصد جوانه زنی را داشته و در اثرات دوجانبه تیمارهای "مینای چمنی × بدون پرایمینگ" بر درصد جوانه زنی، میانگین جوانه زنی روزانه، ارزش جوانه زنی، تعداد جوانه زنی در روز و حداکثر درصد جوانه زنی بذرها و همچنین "مینای چمنی × پرایمینگ با NaCl 1 درصد" نیز بر درصد جوانه زنی و میانگین جوانه زنی بذرها بیشترین تاثیر را داشته اند.نتیجه گیری: براساس نتایج این آزمایش واکنش بذر گونه های مختلف گیاهی به انواع تیمارهای پرایمینگ یکسان نبوده است ولی به طور کلی پدیده پرایمینگ موجب بهبود شاخص های جوانه زنی بذرها می شود. در این پژوهش تیمار پرایمینگ با آب حداکثر جوانه زنی را داشته است، از آن جا که این روش از پرایمینگ، ساده، ارزان و نیاز به مواد شیمیایی ندارد می توان این روش را به تولید کنندگان توصیه نمود.